خوردن گوشت هيچگاه به اندازه امروز رايج و به همان اندازه بحث برانگيز نبوده است. رواج سريع گوشت‌خواري باعث شده است كه قيمت گندم و جو ( به دليل استفاده براي تغديه دام) دوبرابر شود ، و ميليون‌ها نفر در جهان دچار گرسنگي شوند .اين كار باعث تحولي در دامداري شده كه نتيجه‌اش افزايش بيشتر گازهاي گلخانه‌اي است.

مردم معمولا اگر بتوانند هزينه خريد گوشت را بپردازند دوست دارند گوشت مصرف كنند، و يكي از نشانه‌هاي خارج شدن مردم يك جامعه از فقر امروزه مصرف هرچه بيشتر گوشت توسط آنها است. اين روزها خوردن گوشت يكي از نشانه‌هاي رشد اقتصادي در كشورهايي مثل چين و هند و نيز بسياري ديگر از مردم شده است.

در چين در كمتر از سه دهه مصرف گوشت هر نفر بيش از دو برابر شده است يعني از 24 كيلو در سال 1980 به 54 كيلو در سال 2007 رسيده است. در هند مصرف مرغ از اين هم بيشتر شده است به نحوي كه آنها در سال 1990 تنها 2/0 تن مصرف داشته‌اند و اكنون به 3/2 تن رسيده است. پيش ‌بيني مي‌شود كه مقدار مصرف در اين دو كشور پرجمعيت دنيا از اين هم بيشتر شود!

مشكل اين جاست كه پرورش دام به گندم و جو زيادي نياز دارد كه اگر توسط دام‌ها استفاده نشود مي‌تواند غذاي بسياري از مردم باشد.  براي توليد يك كيلو گوشت گوساله به 8 تا 9 كيلو جو و گندم نياز است. هم چنين براي اينكه گوساله‌اي پروار شود براي هر كيلوي آن به 20 متر مربع زمين لازم است در صورتي كه براي توليد يك كيلو سبزيجات فقط 3/0 متر مربع زمين لازم است. در حالي كه دو كشور پرجمعيت دنيا هر روز بيش از قبل به خوردن گوشت و مرغ علاقه‌مند مي‌شوند نشانه‌هاي بحران در تامين غذاي مردم دنيا از هم اكنون آشكار شده است.

آنچه كه امروزه به "انقلاب دام‌پروري" معروف است خود باعث افزايش گرماي كره زمين مي‌شود. سازمان غذا و كشاورزي ملل متحد در گزارشش گفته است كه يك پنجم گازهاي گلخانه‌اي كه در دنيا توليد مي‌شوند به دليل پرورش دام‌ها جهت تهيه غذاي مردم است- يعني بيشتر از تمام رفت و آمدهاي وسايل نقليه در دنيا.
چراي دام عامل اصلي از بين رفتن جنگل‌ها در تمام دنيا است. از طرف ديگر چراي بي‌رويه دام‌ها يك پنجم مراتع دنيا را به بيابان تبديل مي‌كند. هم‌چنين براي اينكه يك ليتر شير توليد شود رقم باور نكردني 990 ليتر آب مورد نياز است!

اما انسان به دليلي همه‌چيز خوار است. گوشت يكي از راه‌هاي مهم تامين بسياري از مواد مغذي است. با اين حال بسياري از مردم هم‌چنان گياه‌خواري را انتخاب مي‌كنند. براي مثال بسياري از هندو‌ها و بودايي‌ها به دلايل مذهبي هيچ محصول دامي را مصرف نمي‌كنند. برخي ديگر هم به دلايل اخلاقي و يا سلامتي از خوردن گوشت دوري مي‌كنند- براي مثال 3/2 درصد از بزرگسالان در ايالات متحده امريكا گياه‌خوار هستند و 7/6 درصد هم از گوشت قرمز استفاده نمي‌كنند.

واقعيت اين است كه خوردن يا نخوردن گوشت يك مسئله كاملا انتخابي است. اما مسلما با توجه به مسايلي كه دامداري براي دنياي امروز به وجود مي‌آورد اين توصيه مي‌تواند بسيار درست باشد كه در صورت استفاده از گوشت در رژيم غذايي تعادل و ميانه‌روي در مصرف آن حفظ شود و در هنگام استفاده از آن به تاثيراتي كه دامپروي زياد بر روي افراد فقير و حتي محيط زيست مي‌گذارد فكر كنيم تا در صورت تمايل به اندازه از آن استفاده كنيم.