مدت‌هاست كه هراز چندي دوستان و آشنايان ما به بهانه‌ي برگزاري كنسرت، خريد و يا گذراندن تعطيلات راهي تركيه مي‌شوند و پس از بازگشت دو چيز در كلام همه آنها وجود دارد: 1- خيلي خوش گذشت 2- افسوس كه ما مثل آنها نيستيم! ما تا به حال به تركيه سفر نكرده‌ايم و راستش تا چند روز پيش هم بنا نداشتيم كه آنرا در فهرست برنامه‌ريزي براي سفرهاي خارجي قرار دهيم. اگر چه ديدن برنامه‌ها و كانال‌هاي ماهواره‌اي ترك نشانمان داده بود كه در طي اين بيست و چند سال آنها در خيلي از زمينه‌ها كارهايي كرده‌اند كه ما بايد مي كرديم!!! آشنايي با چند دوست NGOاي هم سن و سال ترك در كنفرانس‌هاي بين‌المللي  هم تفاوت عملكرد NGOها و برنامه‌ريزي‌هاي آنها را با به اصطلاح NGOهاي ما برايمان روشن كرده بود اما باز هم اتفاقي كه چند شب پيش افتاد و بحث‌هايي كه اين چند روز با هم داشتيم باعث شد تا حسرتي در دل داشته باشيم و افسوسي از آن چه نداريم...

چند وقت پيش بسته‌اي حاوي تعدادي بروشور و كاتالوگ و يك دي وي دي كه همگي توسط وزارت فرهنگ و گردشگري تركيه تهيه شده بود به دستمان رسيد. در اين چند وقت فرصتي براي ديدن اين دي وي دي فراهم نشده بود تا اينكه بالاخره چند شب پيش به سراغش رفتيم. با ديدن جلد دي وي دي و چند دقيقه اول فيلم تبليغاتي افسوسي همراه با همان حرف‌هاي هميشگي به سراغمان آمد كه بيست و چند سال پيش آنها كجا بودند و ما كجا و حالا ...

اما با ديدن بخش‌هاي مختلف اين دي وي دي دو ساعته خيلي نكات ديگر نيز نظرمان را جلب كرد:

اول اينكه نحوه تقسيم بندي بخش‌هاي مختلف آن براي معرفي شهرها و جاذبه‌هاي مختلف هم از نظر ديداري و هم از نظر محتوايي چنان كامل و راضي كننده بود كه بيننده را كاملا ترغيب به بازديد از آن‌ها مي‌كرد.

دوم اينكه توضيحات هر بخش طوري بود كه در عين جديد بودن اين امكان را مي‌داد كه مثلا شما اگر صرفا همان بخش را ديده باشيد بازهم بتوانيد اطلاعات كامل از آن منطقه به دست آوريد.

معرفي امكانات طبيعي و گردشگري بخش هاي مختلف اين كشور ناخودآگاه باعث مي‌شد هر كدام را با مشابه آن در اينجا مقايسه كنيم.جنگل ها را كه مي‌ديديم ياد جنگل عباس‌آباد مي‌افتاديم كه نيم متر فصا بدون آشغال در آن پيدا نمي‌شود، پيست‌هاي اسكي و امكانات و هتل هاي آن ما را به ياد هتل ديزين خودمان انداخت كه معلوم نيست اگر سال‌ها پيش ساخته نمي‌شد امروز هتلي در آنجا بود يا نه، تورهاي دريايي و... همه و همه افسوسي بود كه چاره‌اي برايش نداشتيم.

فكر، انديشه و برنامه‌ريزي در تمام سطوح براي جذب گردشگر آنقدر آشكار بود كه نمي‌توان حتي با تعصب هم سر سوزني از آن را پوشاند. اين كشور قرار است تا سال 2008 يعني تا چند روز ديگر به يكي از ده قطب گردشگري دنيا تبديل شود و فاصله چنداني هم ندارد.

به ياد صحبت نخست وزير مالزي در كنفرانس جهاني اقتصاد افتاديم كه مي‌گفت دوست‌داريم كشورهاي همسايه ما در رفاه و آسايش باشند تا ما هم از ارتباط با آنها بهره‌مند شويم. خوشحاليم تركيه مثل عراق و افغانستان و ... نيست.

* اين شعار تبليغاتي گردشگري تركيه است

 پ.ن : يكي از كارهايي كه اين NGO هاي ترك انجام داده بودند محلي سازي دستور كار 21 بود